Kerncijfers wijken en buurten 2003

Tabeltoelichting

Toelichting onderwerpen

Wijken en buurten

De gemeenten zijn onderverdeeld in wijken en buurten. Buurten vormen
het laagste regionale niveau en zijn afgebakend vanuit
verschil in landschap of sociaal-economische structuur. Wijken zijn
optellingen van één of meer aaneengesloten buurten.

Regio aanduiding

De gekozen regioaanduiding betreft: Gemeente, Wijk of Buurt.

Gemeentecode

De gemeentecode geeft de numerieke aanduiding van gemeenten weer, die door
het CBS in overleg met het Ministerie van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties (BZK) wordt vastgesteld. Deze viercijferige code is
gekoppeld aan de naam van de gemeente: wijzigt de naam van een gemeente,
dan wijzigt ook de code.

Wijkcode

Voor de codering van de binnen gemeenten onderscheiden wijken is een
tweecijferige code opgenomen.

Buurtcode

Voor de codering van de binnen wijken onderscheiden buurten is een
tweecijferige code opgenomen.

Gemeentenaam

De naam van de bestuurlijke gemeente. Deze naam volgt de
officiële schrijfwijze.

Meest voorkomende postcode

Meest voorkomende numerieke postcode in een buurt, op grond van het
aantal adressen in het Geografisch Basisregister (GBR, definitieve
versie) per 1 januari.

Dekkingspercentage

Indicatie (in zes klassen) van het percentage adressen in een buurt met de
meest voorkomende postcode. Dit percentage is ontleend aan het Geografisch
Basisregister (GBR, definitieve versie).
De volgende klassenindeling is gehanteerd:
1: > 90% van de adressen heeft dezelfde vermelde numerieke postcode;
2: 81-90% van de adressen heeft dezelfde vermelde numerieke postcode;
3: 71-80% van de adressen heeft dezelfde vermelde numerieke postcode;
4: 61-70% van de adressen heeft dezelfde vermelde numerieke postcode;
5: 51-60% van de adressen heeft dezelfde vermelde numerieke postcode;
6: 50% of minder van de adressen heeft dezelfde vermelde numerieke
postcode.

Omgevingsadressendichtheid

De omgevingsadressendichtheid (OAD) van een buurt, wijk of gemeente is
het gemiddeld aantal adressen per vierkante kilometer binnen een cirkel
met een straal van één kilometer op 1 januari van het betreffende jaar.
De OAD beoogt de mate van concentratie van menselijke activiteiten (wonen,
werken, schoolgaan, winkelen, uitgaan etc.) weer te geven. Het CBS
gebruikt de OAD om de stedelijkheid van een bepaald gebied te bepalen.
Voor de berekening hiervan wordt eerst voor ieder adres de OAD
vastgesteld.
Daarna is het gemiddelde berekend van de omgevingsadressendichtheden
van alle afzonderlijke adressen binnen het beschouwde gebied. De
adressen zijn afkomstig uit het Geografisch Basisregister van het
betreffende jaar (definitieve versie). Dit register bevat alle adressen
van Nederland die zijn voorzien van een postcode, gemeentecode
en wijk- en buurtcode.
De gemeentelijke OAD in deze publicatie wijkt af van de gemeentelijke
OAD in de Regionale Kerncijfers Nederland (RKN). In deze laatste
publicatie wordt de OAD berekend zonder gegevens over de nieuwe
adressen van het betreffende kalenderjaar. Het gemeentelijk cijfer van
de OAD in deze publicatie komt overeen met de definitieve OAD in de
publicatie Maatstaven ruimtelijke gegevens Financiële verhoudingswet
(Fvw).

Stedelijkheid

Op grond van de omgevingsadressendichtheid is aan iedere buurt, wijk of
gemeente een stedelijkheidsklasse toegekend. De volgende klassenindeling
is gehanteerd:
1: zeer sterk stedelijk >= 2 500 adressen per km²
2: sterk stedelijk 1 500 - 2 500 adressen per km²
3: matig stedelijk 1 000 - 1 500 adressen per km²
4: weinig stedelijk 500 - 1 000 adressen per km²
5: niet stedelijk < 500 adressen per km²

Onderwijs

Studenten hoger onderwijs

Het aandeel ingeschreven voltijdstudenten aan het hoger onderwijs van 15
tot 65 jaar dat in de betreffende gemeente, wijk of buurt woonachtig is op
de laatste vrijdag van september, uitgedrukt in hele procenten van het
aantal personen van 15 tot 65 jaar. Dit gegeven is ontleend aan het
Sociaal Statistisch Bestand (SSB) en betreft een voorlopig cijfer.
Het percentage is vermeld bij meer dan 5 studenten hoger onderwijs op de
laatste vrijdag van september en meer dan 50 inwoners per buurt op 1
januari.

Inkomen

Het Regionaal Inkomensonderzoek (RIO) is een zeer grote steekproef van 1,9
miljoen huishoudens (ruim 5 miljoen personen), zodat voor de uitkomsten
voor kleine gebieden een grote onnauwkeurigheid voor kan komen. Zo is
bijvoorbeeld voor verslagjaar 2002 en 2003 voor een gebied met 200 tot 300
inwoners de standaardfout van het gemiddeld inkomen per inwoner
respectievelijk 1,5 duizend euro en 0,7 duizend euro.
De gegevens (met uitzondering van het aandeel pensioenontvangers) zijn
afkomstig uit het Regionaal Inkomensonderzoek van het voorgaande jaar. De
cijfers gepubliceerd bij 2003 hebben dus betrekking op het inkomen over
2002. Het betreft voorlopige cijfers.

Aantal inkomensontvangers

Het aantal personen met 52 weken inkomen in het voorgaande jaar. De
categorie zelfstandigen behoort tot de groep personen met 52 weken
inkomen, evenals de bevolking in instellingen, inrichtingen en tehuizen.
Personen die in het onderzoeksjaar gedurende kortere tijd of over een qua
tijdsduur onbekende periode inkomen hebben, worden niet meegerekend. Ook
personen die uitsluitend kinderbijslag of individuele huursubsidie
ontvangen worden bij de categorie personen met 52 weken inkomen buiten
beschouwing gelaten. Studenten, dat wil zeggen personen met een
studiebeurs in het kader van de Wet Studiefinanciering, worden ook niet
tot deze groep gerekend, zelfs al hebben zij het hele jaar een baan.
Dit gegeven is afkomstig uit het Regionaal Inkomensonderzoek. De cijfers
zijn afgerond op tientallen. Ze zijn vermeld bij minimaal 200 inwoners per
buurt.

Gemiddeld inkomen per inkomensontvanger

Het gemiddeld besteedbaar inkomen per individu met 52 weken inkomen in het
voorgaande jaar. Het besteedbaar inkomen is het totaal aan inkomsten van
een individu, verminderd met betaalde premies en belastingen. Individuen
met 52 weken inkomen hebben het gehele voorgaande jaar inkomsten genoten,
al dan niet in deeltijd. Groepen inkomensontvangers die buiten deze
definitie vallen zijn bijvoorbeeld seizoenswerkers en oproepkrachten.
Dit gegeven is afkomstig uit het Regionaal Inkomensonderzoek. De genoemde
bedragen zijn afgerond op duizendtallen met één cijfer achter de komma,
dus bijvoorbeeld een waarde van 14,9 moet worden gelezen als 14,9 duizend
euro. De waarde is vermeld bij minimaal 200 inwoners per buurt.

Gemiddeld inkomen per inwoner

Het gemiddeld besteedbaar inkomen per inwoner in het voorgaande jaar. Het
besteedbaar inkomen is het totaal aan inkomsten van een individu,
verminderd met betaalde premies en belastingen. Voor de berekening van dit
veld zijn de besteedbare inkomens van alle individuen binnen een gebied
opgeteld. Het resulterende bedrag is vervolgens gedeeld door het aantal
inwoners van het gebied.
Dit gegeven is afkomstig uit het Regionaal Inkomensonderzoek. De genoemde
bedragen zijn afgerond op duizendtallen met één cijfer achter de komma,
dus bijvoorbeeld een waarde van 10,2 lezen als 10,2 duizend euro. De
waarde is vermeld bij minimaal 200 inwoners per buurt.

Lage inkomens

Het aantal inkomensontvangers met 52 weken inkomen dat in het voorgaande
jaar een besteedbaar inkomen had dat lager was dan of gelijk was aan het
40-procentpunt van de landelijke inkomensverdeling.
.
Het grensbedrag van het 40-procentpunt van de landelijke inkomensverdeling
was in 2003: 13,8 duizend euro.
.
Het percentage is vermeld bij minimaal 200 inwoners per buurt. Waarden
lager dan 5 procent zijn vastgezet op 5 procent, waarden hoger dan 95
procent zijn vastgezet op 95 procent.

Hoge inkomens

Het aantal inkomensontvangers met 52 weken inkomen dat in het voorgaande
jaar een besteedbaar inkomen had dat hoger was dan of gelijk was aan het
80-procentpunt van de landelijke inkomensverdeling.
.
Het grensbedrag van het 80-procentpunt van de landelijke inkomensverdeling
was in 2003: 24,2 duizend euro.
.
Het percentage is vermeld bij minimaal 200 inwoners per buurt. Waarden
lager dan 5 procent zijn vastgezet op 5 procent, waarden hoger dan 95
procent zijn vastgezet op 95 procent.

Niet actieven

Het aantal inkomensontvangers van 15 tot 65 jaar met 52 weken inkomen dat
in het voorgaande jaar een uitkering als voornaamste inkomensbron had,
uitgedrukt in hele procenten van het totaal aantal inkomensontvangers van
15 tot 65 jaar. Personen met een werkloosheidsuitkering,
arbeidsongeschikten, pensioenontvangers, bijstandontvangers en de groep
'overige inkomensontvangers' worden tot de niet-actieven gerekend. Vanaf
het verslagjaar 2002 worden ook werkstudenten meegenomen in de populatie.
Zij worden ook tot de niet-actieven gerekend.
Het percentage is vermeld bij minimaal 200 inwoners per buurt. Waarden
lager dan 5 procent zijn vastgezet op 5 procent, waarden hoger dan 95
procent zijn vastgezet op 95 procent.

Pensioenontvangers

Het aandeel pensioenontvangers van 55 jaar en ouder op de laatste vrijdag
van september, uitgedrukt in hele procenten van het totaal aantal
inwoners.
Bij pensioenen gaat het hier om inkomsten op grond van de algemene
ouderdomswet, vervroegde uittreding, flexibel pensioen en uittreden,
algemene weduwen en wezenwet, algemene nabestaandenwet, oorlogs- en
verzetspensioenen, lijfrente-uitkeringen ontvangen van
levensverzekeringmaatschappijen en dergelijke en aanvullend pensioen
bestaande uit uitkeringen van pensioenfondsen. Dit gegeven is ontleend aan
het Sociaal Statistisch Bestand (SSB).
Het percentage is vermeld bij meer dan 5 pensioenontvangers op de laatste
vrijdag van september en meer dan 50 inwoners per buurt op 1 januari.