Bedrijfsafval; bedrijfstak (SBI'93), afvalcategorie, verwerking; 2004-2007

Bedrijfsafval; bedrijfstak (SBI'93), afvalcategorie, verwerking; 2004-2007

Bedrijfsklassen Bewerkings-/en verwerkingsmethoden Perioden Bedrijfsafvalstoffen Afvalcategorieën Niet-chemisch afval Overig niet-chemisch afval (1 000 ton) Bedrijfsafvalstoffen Bewerkings- en verwerkingsmethode Hergebruik Overig hergebruik (1 000 ton)
1560b Meel-, diervoeder- en overige .. Totaal hergebruik en eindverwerking 2007 0 1.985
1560b Meel-, diervoeder- en overige .. Hergebruik 2007 0 1.985
1560b Meel-, diervoeder- en overige .. Eindverwerking 2007 0 -
Bron: CBS.
Verklaring van tekens

Tabeltoelichting

Bedrijfsafvalstoffen worden onderscheiden in gevaarlijke en
niet-gevaarlijke afvalstoffen.
In deze tabel wordt alleen informatie gegeven over de niet-gevaarlijke
afvalstoffen. Daarbij wordt onderscheid gemaakt in chemische en
niet-chemische afvalstoffen. De niet-chemische afvalstoffen worden nog
nader uitgesplitst.
De vrijgekomen bedrijfsafvalstoffen worden hergebruikt of aangeboden
voor 'eindverwerking'. Storten en verbranden van afval zijn de
belangrijkste vormen van eindverwerking.
Deze tabel geeft voor totaal Nederland, per bedrijfstak en per
bedrijfsgrootte informatie over de totaal vrijgekomen hoeveelheid
afvalstoffen uitgesplitst naar soort afval (=afvalcategorie) en de
methode van bewerking of verwerking (hergebruik of eindverwerking).
In mei 2002 is de Europese Afvalstoffenverordening waarin de Europese
afvalstoffenlijst (EURAL) staat vermeld, van kracht geworden. Per 2004 is
voor het eerst gebruik gemaakt van de EURAL.
De cijfers van 2004 per afvalcategorie zijn niet zondermeer
vergelijkbaar met de uitkomsten uit de voorgaande jaren. De Euralcode
hanteert een andere classificatie-indeling van de stofsoorten dan destijds
de Nederlandse afvalstoffenlijst.
Om die reden staan in deze tabel alleen cijfers vanaf 2004. Voor een
verwijzing naar tabellen met cijfers over de jaren voor 2004: zie
paragraaf 3.

Gegevens beschikbaar vanaf: 2004
Verschijningsfrequentie: stopgezet per 13 januari 2012

Status van de cijfers: data 2007 zijn definitieve cijfers.

Wanneer komen nieuwe cijfers?
Niet van toepassing


Toelichting onderwerpen

Bedrijfsafvalstoffen
De in een bedrijf vrijkomende stoffen waarvan de houder zich - met het
oog op de verwijdering daarvan (hergebruik of eindverwerking)-
wil ontdoen, voornemens is zich te ontdoen of zich moet ontdoen (Wet
Milieubeheer, Hfdst. 1, art. 1.1.).
Aan deze definitie dient nog te worden toegevoegd dat bij het bepalen of
stoffen onder afvalstoffen vallen, gekeken moet worden of het bedrijf
tot doel heeft deze stoffen te produceren. Is dat niet het geval en
ontdoet het bedrijf zich ervan met geen ander doel dan ervan af te zijn,
dan is er altijd sprake van een afvalstof.
Uitgezonderd in dit onderzoek zijn:
A. Gevaarlijke afvalstoffen die gemeld zijn bij het Landelijk Meldpunt
Afvalstoffen.
B. Radioactieve afvalstoffen, bouw en sloopafval, verbrandingsresten
uit eigen afvalverbranding en stoffen die geloosd worden met het
afvalwater of in de lucht.
Afvalcategorieën
De indeling van de afvalcategorieën is zoveel mogelijk afgestemd op
de indeling die gehanteerd wordt in de Europese afvalstofstatistiek
verordening.
Niet-chemisch afval
Het totaal van de afvalcategorieën metaalafval, niet-metaalafval,
dierlijk en plantaardig afval, gemengd afval, slib, mineralen en
steenachtig afval, en overig niet-chemisch afval.
Overig niet-chemisch afval
Voornamelijk afgedankte (elektronische) apparatuur en onderdelen
van machines.
Bewerkings- en verwerkingsmethode
Bedrijfsafvalstoffen worden afgevoerd voor hergebruik, ingezet als
brandstof, gestort, verbrand, achteraf gescheiden of als slib afgevoerd
naar slibverwerkers.
NB De cijfers van 2004 per verwerkingsmethode zijn niet zondermeer
vergelijkbaar met de uitkomsten uit de voorgaande jaren. In 2004 is de
verwerkingsmethode 'inzet als brandstof' voor het eerst onder
'hergebruik' geplaatst, de jaren daarvoor onder 'verbranden'.
Hergebruik
Overig hergebruik
Inclusief de afzet van de niet-afvalstoffen. Dit zijn de vrijkomende
bijproducten uit afval die, eventueel na enige bewerking
in het productieproces, direct door derden (als grondstof) kunnen
worden ingezet. Het bevoegd gezag (provincie, gemeente) verricht
hiervoor de verlangde toetsing.