Mineralenaangiften (MINAS); bedrijfstype, regio, 1998 - 2000
Verklaring van tekens
Tabeltoelichting
Cijfers over mineralenaangiftes gedaan door landbouwbedrijven over de
periode 1998-2000.
De tabel bevat een grote hoeveelheid informatie die als basis heeft
gediend voor de Evaluatie van het Mestbeleid in 2002. Daarnaast is
informatie verzameld over de voortgang van het mest- en
ammoniakbeleid. Dit is gebeurd in opdracht van het Ministerie van
Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. In de Monitor Mineralen en
Mestwetgeving worden drie soorten van informatie verzameld, te weten:
* informatie over de milieuprestaties van landbouwbedrijven;
* informatie over de inzet van instrumenten en inspanningen van de
overheid;
* informatie over de ontwikkeling van de kwaliteit van het milieu
Cijfers zijn beschikbaar vanaf 1998 en de cijfers komen jaarlijks
beschikbaar.
Frequentie: stopgezet
De cijfers over de periode 1998-2000 zijn inmiddels
herzien en uitgebreid met cijfers tot en met 2005. De gehele tijdreeks
is opgenomen in de publicatie Monitor Mineralen en Mestwetgeving 2007
(PDF). Hierin wordt ingegaan op de realisatie en stand van zaken
mestwetgeving, 1998-2005: o.a. stelsel van regulerende
mineralenheffing en het mineralenaangiftesysteem (MINAS) en
geregistreerde dier- en mestproductierechten.
Toelichting onderwerpen
- Bedrijven die verfijnd aangifte doen
- Er kan op twee manieren aangifte worden gedaan voor MINAS: verfijnd
of forfaitair. MINAS staat voor MINeralen Aangifte Systeem. Bij verfijnde
aangifte wordt grotendeels uitgegaan van werkelijke hoeveelheden
aan-en afgevoerde stikstof en fosfaat. Bij forfaitaire aangifte wordt
uitgegaan van, van te voren vastgestelde normen (forfaits) die bewust
ongunstig zijn gekozen.- Alle bedrijven
- Totaal mestnummers
- Bedrijven doen aangifte als mestnummer. Dit nummer wordt voor alle
mesttransacties gebruikt. Het kan voorkomen dat een bedrijf is
gesplitst in meerdere mestnummers. Hierdoor is het aantal mestnummers
niet gelijk aan het aantal bedrijven.
- Met overschrijding verliesnorm
- Dit zijn de bedrijven (mestnummers) die de verliesnorm overschrijden,
uitgedrukt als percentage van het totaal aantal bedrijven dat verfijnd
aangifte heeft gedaan. Het gaat om bedrijven die alleen de fosfaat-
verliesnorm overschrijden, of alleen de stikstof-verliesnorm
overschrijden, of om bedrijven die beide verliesnormen overschrijden.
- Veebezetting
- De veebezetting wordt gegeven in grootvee-eenheden (gve) per hectare.
Eén gve staat gelijk aan de forfaitaire jaarlijkse fosfaatproductie van 1
melkkoe (ca. 41 kg fosfaat per jaar).
- Oppervlakte cultuurgrond
- Fosfaat uit kunstmest
- Het gebruik van kunstmestfosfaat telt niet mee binnen MINAS.
Fosfaat wordt uitgedrukt als P2O5.
- Fosfaatoverschot
- De aanvoer van fosfaat naar het bedrijf minus de afvoer van fosfaat
van het bedrijf. Fosfaat uit kunstmest wordt buiten beschouwing
gelaten. Fosfaat wordt uitgedrukt als P2O5.
- Stikstofoverschot
- De aanvoer van stikstof naar het bedrijf minus de afvoer van stikstof van
het bedrijf. Stikstof wordt uitgedrukt als N-totaal.
- Toelaatbaar stikstofoverschot
- Toelaatbaar stikstofoverschot is de som van de gasvormige verliezen
uit dierlijke mest in stal en opslag en de toegestane verliezen op
grond van de verliesnormen.
Stikstofverliesnormen voor grasland:
2002: grasland droog: 190 kg N/ha; grasland overig: 220 kg N/ha.
2001: 250 kg N/ha; 2000: 275 kg N/ha; 1998 en 1999: 300 kg N/ha.
Stikstofverliesnormen voor bouwland:
2002: bouwland klei/veen: 150 kg N/ha; bouwland droog: 100 kg N/ha en
bouwland overig: 110 kg N/ha.
2001: bouwland klei/veen: 150 kg N/ha; bouwland droog en overig: 125 kg
N/ha.
2000: 150 kg N/ha. In 1998 en 1999: 175 kg N/ha.
- Met overschrijding fosfaat-verliesnorm
- Mestnummers
- Dit zijn de bedrijven (mestnummers) die de verliesnorm overschrijden,
uitgedrukt als percentage van het totaal aantal bedrijven dat verfijnd
aangifte heeft gedaan. Het gaat om bedrijven die alleen de fosfaat-
verliesnorm overschrijden en bedrijven die zowel de fosfaat- als
de stikstofverliesnorm overschrijden.
- Oppervlakte cultuurgrond